تقدیم به جان هایی که غرق عشق اند و به تلاقی نگاه

به سکوت ِ لحظه های ناب خواستن و بودن

و تقدیم به مظهر پاکم ، مهدی

سلام. هرگر نشده جوابت رو ندم. و یا جواب سلامت رو.

عزیزم همیشه اول فکر کن و بعد نوشته ات رو بنویس. به من تهمت نزن گل نازم. کی گفته فراموشت کردم گل نازم؟ کی گفته من می تونم مهدی مو فراموش کنم؟

مگه تو مهدی من نیستی؟

مگه تو عشق من نیستی؟ نفس ِ من همیشه دوستت داشتم و دارم.

بزار از تموم اون روزها بگم تا به من نگی بی معرفت و بی وفا.

پنج شنبه :

 تو راه بودیم که فقط از تو واسه مامانم میگفتم  . بابام 150 میرفت. چشمامو می بستم و تو ذهنم تجسمت میکردم میگفتم دعا کن مهدی نمیرم از دوریت. تموم پنج شنبه از تو حرفیدم

شنبه :

 شب چون دیر خوابیدم و خوابم نمی برد ساعت 3 خوابیدم و صبح شنبه 12 بیدار شدم. عصر رفتیم حرم

کلی دعا کردم و گریه. از امام رضا خواستم ما رو بهم بروسونه. شب رفتیم واسه شام خونه ی دایی.

یک شنبه :

صبح رفتیم سه راه راهنمایی مانتو بگیرم. یه مانتوی طوسیه ساده همون مدلی که تو دوست داری.همون جا بود که نزدیک بود با هلنا بریم زیر پراید که به اوج ملکوت بپیوندم.. اونجا همش تجسم میکردم با تو اومدم بیرون و چشمام خیس میشد که مامان میگفت گریه نکن. دلم حسابی واست تنگ شده بود. شب واسه شام خونه ی دوست مامان دعوت بودیم.اونجا دلم پر کشیده بود واست. فقط مسیج هاتو می خوندم .شب بابا و فرزان رفتن حرم . من و مامان رفتیم تو محوطه. از تو واسش گفتم. از عشقت. و عشقم و عشقمون

دوشنبه :

صبح بازم رفتیم راهنمایی و بعدش پروما. توی پروما همون اول سالن یه پسر ِ هیز همش بهم اشاره میکرد که برم سمتش و دو بار خودش اومد نزدیکم.بهش اخم کردم و تو دلم هزار بار شکر کردم که عشقی مثل تو دارم.

دوستت دارم همیشه نفسم. اونجا دلم گرفت که چرا با تو نیستم تا لباسای نازشو واسه پوشیدن جلوی تو بخرم. شب کوهستان پارک بودیم. دقت کن ببین هر روز می رفتیم بیرون. چون من همش نق میزدم بریم شهر خودمون. بابام می فکرید که اینجوری حواسم پرت میشه که نشد.تو کوهستان پارک صد بار گفتم خدایا یا منو ببر یا به مهدی برسون. دق کردم از دوریت . بعدش رفتیم حرم و برای به هم رسیدنمون نذر کردم.

سه شنبه:

صبح ساعت 12 بیدار شدم و عصر رفتیم خواجه ربیع و بعدش حرم و کلی واست دعا کردم و واسه عشقمون و خیلی گریه.

گریه

چهارشنبه :

 هم که صبح ساعت 11 به اصرار زیاد من و نق نق من راه افتادیم اومدیم . که البته تو راه خیلی معطل شدیم. چون هلنا صورتش زخمی شد و رفتیم بیمارستان. ساعت 6 و نیم رسیدیم و بعدش رفتیم بیمارستان ولی عصر واسه بخیه زدن صورت هلنا. شب هم شام خونه ی عمو علی دعوت بودیم. هر چی به فرزانه گفتم یه تک بهت بزنه تا تو بزنگی این کار رو نکرد. دلم گرفت . دیشب اشک تو چشمام بود. همه نگام میکردن.

دوستت دارم همیشه و تا همه جا

پنج شنبه:

مهدی جونم برگرد پیشم. من هیچ وقت فراموشت نمیکنم. مامان نزاشت بزنگ بهت. میترسید.گریه

امشب عقد کنون ِ دختر عمه ام دعوتیم.

کاش عقد کنونِ منو تو هم به همین زودی باشه.

بهم قول بده فراموشم نمیکنی و همیشه پیشمی؟؟ قول میدی؟